Crepuscule
Maartje Seyfert & Victor Nieuwenhuijs

Crepuscule is een mooi oud woord voor schemering. Of misschien zelfs iets meer dan schemering; de tijd dat de schemering overgaat in de nacht.

Daarom zal de film in zwart/wit zijn omdat alleen zwart/wit toegang lijkt te hebben tot dat wat aan het duister vooraf gaat.

In de film valt het duister over een jonge vrouw. Of beter gezegd: een meisje. Een zwijgzaam, lenig en mooi meisje. We mogen haar zien. Helemaal zien als ze haar lichaam verkent voor de spiegel. Moedig gespeeld door de hier ontdekte Nellie Brenner. Ze komt gesloten en in zichzelf gekeerd de stad en de film binnen. De film zit daarbij het meisje dicht op de huid. Alleen met de camera kent het meisje geen schaamte. Ze toont zich. Ze danst. Stript in feite.
Ze heeft een baantje bij een benzinestation en niemand lijkt daar iets bijzonders in haar te zien. Ze blijft zwijgen. Toch wordt ze opgemerkt door een oudere man waar een stad nu eenmaal vol van lijkt te zijn.

Het kost acteur Titus Muizelaar weinig moeite het onheilspellende van die man over te brengen. Ook hij heeft geen woorden nodig.
Uiteindelijk wordt de schemering duisterder. De fraaie jazzy muziek (van Pierre Bastien) dreigender en de stad verontrustender. Het meisje speelt met een pistool en dan zijn we uiteraard bij Godard, maar daar wilde de film al vanaf het begin zijn. Vooral film zijn.

Trailer

Stills

Credits

Cast:
Nellie Brenner
Titus Muizelaar
Rietje Janssens
Arie van Dok
Maarten Wijsmuller
Philippe de Voogdt

Crew:
Directed by: Maartje Seyferth & Victor Nieuwenhuijs
Music: Pierre Bastien, Hansko Visser, Plan Kruutntoone
DOP: Victor Nieuwenhuijs

Links

www.cinema.nl
www.mokumfilm.nl
www.quietearth.us
www.moskitofilm.nl
www.filmfestivalrotterdam.com