In de film ONDERSTEBOVEN zoekt het meisje Bindi naar houvast om de dood van haar moeder te verwerken. Haar moeder is van Aborigine afkomst en haar vader is een Nederlander die als sterrenkundige onderzoek doet op en van de Australische sterrenwachten. Hij besluit terug te gaan naar Europa en neemt zijn dochtertje mee.
Bindi moet niet alleen afscheid nemen van haar moeder, maar ook van haar wijze vriend, het landschap , haar wortels.
Zo komt Bindi met haar vader in het Belgische Ieper terecht, waar ze onderdak vinden in het Bed & Breakfast van Bindi’s tante.
Bindi is gewend om buiten te dwalen, ruimte om zich heen te hebben, op zichzelf te zijn, en het valt haar niet mee te aarden onder de troosteloos grijze luchten van het Europese continent waar altijd regen in lijkt te hangen.
Maar bovenal heeft ze te dealen met de dood van haar moeder. Voor haar vader Kas is ze onbereikbaar, ze hebben weinig steun aan elkaar.
Bindi en Kas zijn beide gewend om naar de hemel te kijken, maar ze zien iets anders. Daar waar Kas een steeds verder uitdijend heelal ziet, de toekomst, nieuwe ontdekkingen – in die immens grenzeloze ruimte, daar hoopt Bindi ergens iets van haar moeder terug te vinden.
Bindi tikt als een metronoom heen en weer tussen haar zelfgekozen isolatie en haar verlangen naar verbondenheid. Ze raakt bevriend met het jongetje Leonard. Leonard’s oma, Louise lukt het om de deur op een kier te wrikken. Bindi hecht zich snel aan deze eigenzinnige oma. Als de zorg voor de langzaam dementerende Louise te zwaar wordt voor Leonard’s moeder en zij graag wil dat Louise naar een verzorgingstehuis gaat, nemen de kinderen haar mee op reis naar Engeland.
Dat mislukt en het avontuur eindigt daar waar het begonnen was: terug thuis. De teleurstelling bij de kinderen is groot. Maar Louise is dankbaar voor de mooie dag die haar dierbare herinneringen heeft laten herbeleven en tegelijkertijd heeft het uitstapje heeft veel van Louise’s gezondheid gevergd.
De kinderen maken een onsterflijkheidsdrankje voor Louise .Maar wanneer ze Louise het drankje aanbieden, weigert zij het te drinken: ze wil helemaal niet onsterfelijk zijn. Bindi zingt Louise naar de hemel. Na Louise’s begrafenis besluiten de kinderen dan zelf het drankje te drinken, en als in een droom zien ze Abbby’s moeder en Louise.
De werkwijze
Het verhaal heeft een sprookjesachtige sfeer, maar de werkwijze van de film is niet plot-, maar character-driven. Vanaf het moment dat de spelers bekend zal zijn, leiden zij het verhaal. De cast zal bestaan uit niet-professionele acteurs.. We gaan uit van de persoonlijke specifieke eigenschappen en talenten en van degenen die gaan spelen. Ze zullen door twee spelregisseurs worden begeleid.
De spelers nemen hun hele eigen Umfelt aan reacties en emoties mee, van lichaamshouding en mimiek tot tongval en intonaties. Op die manier worden de personages losgeweekt van papier om mensen te worden waar je van kunt houden. Het verhaal is verzonnen. Maar de mensen zijn echt en authentiek.
Stills
Eugenie Jansen
Regisseur Eugenie Jansen maakte naam als documentairemaker. Daarnaast regisseerde ze diverse speelfilms; Tussenland (Sleeping Rough) won in 2002 o.a. de Tiger Award op het Rotterdams Film Festival en haar film Calimucho won in 2008 de prijs van de Nederlandse Film Kritiek op het Nederlands Film Festival en werd geselecteerd voor het Filfestival van Berlijn.